ค่อกๆแค่กๆ .. ไม่ได้แตะสเปซนานมากกกกกกกก ก กก
ไม่ได้ลืมนะเออ  นิสัยขี้บ่นก็ยังไม่ได้หายไปไหน  แค่ไม่ได้บ่นออกอากาศแค่นั้น!!
ตอนนี้อากาศ "ร้อน" ถ้ามีคำไหนอธิบายสภาพนี้ได้ดีกว่าคำว่า "ร้อน" ก็จะหยิบมาใช้
มันร้อนจริงๆ  ร้อนจนนอนดูหนังบนเบาะนอนอันโปรดไม่ไหว  ต้องกลิ้งเกลือกออกมาทุกทีสิน่า..

ช่วงนี้มีเรื่องมาให้คิดวุ่นวือ  สับสน  อึ้งๆ  งงๆ  อยู่หลายเรื่อง
โดยเฉพาะ งงๆ เนี่ย  มีมาให้งงเยอะทีเดียวเชียว  (ประเดประดังนะช่วงนี้ T.T)
มีทั้ง งง ด้วยความไม่รู้ .. งง ด้วยความสับสน .. งง ด้วยความงง (คือโคตรงง)
ไหนจะมึนๆอึ้งๆกับการที่ใครต่อใครตีความให้เสร็จว่าต้องรู้สึกแบบนี้  ต้องคิดแบบนั้น
ทั้งๆที่ "ตัวเราเอง" ยังไม่พ้นจากภวังค์ งงๆ ข้างบนนั่นเล้ยยย!
แล้วจะให้ไปรู้สึกอย่างนั้นคิดแบบนี้ยังไงไหว
เราคิดมากนะ  แต่ถ้ายังไม่รู้เรื่องแล้วคิดเนี่ยมันเกินกำลังสมองจริงๆ
เหนื่อยๆ ซึมๆ .. อาจเพราะเว้นว่างจากวัฏจักรอารมณ์ดิ่งเหวมานาน
นานจนคาดหวังไปเองว่าต่อจากนี้คงอีกไกลแสนไกล  กว่าจะต้องเจอกับมัน ณ จุดนัดพบ
อาจเพราะใช้ชีวิตอยู่บนความคิดที่ลอยตัวมากจนเกินไป .. เกินไปจนเพลิน
เพลินจนเมื่อมันมาถึงก็ตั้งรับไม่ทัน  ไม่มีอะไรมาลดแรงปะทะก็เลยต้องรับมันมาเต็มๆ
เหนื่อยๆ ซึมๆ  แต่ก็ยังไหวนะ ;]  เคยผ่านมันมาแล้วนี่*

บางครั้ง (ก็หลายครั้งแหละ) การสัมผัสแป้นพิมพ์ก็ไวกว่าการใช้สติ
วันนี้ก็เช่นกัน .. กับคำที่ใช้ความคิดไตร่ตรองเพียงน้อยนิด  คิดด้วยความเร็วเหนือแสง
จากแค่คำที่ว่า "เหมือนไม่มีใครเลย" .  .. . . มันก็กลับกลาย .  .. . .
กลายเป็นการ "มองข้าม" ใครต่อใครที่มี
ถามว่ารู้มั้ยว่าจริงๆแล้วมัน "ยังมี" ... คำตอบก็คือรู้!  จริงๆมันก็รู้อยู่แก่ใจลึกๆนั่นแหละ
เคยมั้ย?  ทะเลาะกับแฟนแล้วรู้สึกไปว่า .. เหมือนไม่มีใครเลย .. ทั้งๆที่รู้อยู่ว่ายังมีเพื่อน
เคยมั้ย?  น้อยใจเพื่อนสักคนแล้วรู้สึกไปว่า .. เหมือนไม่มีใครเลย .. ทั้งๆที่รู้อยู่ว่ายังมีเพื่อนอีกคน
เคยมั้ย?  ไม่เข้าใจสิ่งรอบข้างแล้วรู้สึกไปว่า .. เหมือนไม่มีใครเลย .. ทั้งๆที่รู้ว่ายังมีครอบครัว
เพราะในการจัดวงจรสัมพันธภาพ  มันก็ยังแบ่งแยกปลีกย่อยไปได้อีกมากโข
และก็ด้วยเหตุผลของความยิบย่อย  เมื่อเราให้ความสนใจไปยังจุดๆหนึ่ง
จุดอื่นๆก็เหมือนเป็นฉากหลังที่ถูกทำให้เบลอ  จะเบลอมากหรือน้อยก็ขึ้นอยู่กับสถานการณ์
ส่วนที่ว่าจะสนใจไปยังจุดๆไหน  มันก็เป็นแค่การสนใจที่ตอบสนองความต้องการ
วันนี้ต้องการความเข้าใจ  ความใส่ใจ  จากคนในจุดๆนี้
หากได้รับการสนองตอบมันก็ทำให้รู้สึกได้ว่าเรายังมี

และที่บอกว่าเหมือนไม่มีใคร  ก็แค่เมื่อไปยืนในจุดที่สนใจและต้องการ
……………………………… มันกลับให้ความรู้สึกว่ายืนอยู่คนเดียว  แค่นั้นเอง
______________________________________________________________________________ . . .

แม้ว่าช่วงนี้จะดูแย่ไปสักนิด (หรือไม่นิด)  แต่มันก็ยังดีทีในความรู้สึกแย่ๆไม่มีความโกรธเกลียดอยู่ในนั้น
ยังดีที่ในความรู้สึกที่ว่าแย่นี้  มันแย่เพราะความเสียใจ  น้อยใจ  ไม่เข้าใจ
และยังดีที่ทำให้รู้ว่ายังคงมี "ความรู้สึก"

* ว่าจะกลับมาปัดฝุ่นสั้นๆนะ  อืมมม .. นี่สั้นแล้ว!?
* อ่านๆดูที่พร่ำๆไปทำไมเหมือนคนอกหัก(วะ)  - -"  จะเอาอะไรเอาใครมาให้หักอก
* ขอบคุณไมโครซอฟที่สร้างwriterไว้ตอบสนองเวลาอยากพร่ำ  แต่ขี้เกียจล็อกอิน